«ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΝ» ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΑΡΧΑΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ

  • 240779_3862448769328_709772208_o

Το  σύστημα μάχης ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΝ, μπορεί να καλύψει τις ανάγκες αναπαράστασης οποιασδήποτε αρχαίας και μεσαιωνικής μάχης, ανεξαρτήτως μεγέθους.

Εισαγωγικά

Η δημιουργία του ξεκίνησε ως μία επιδίωξη διερεύνησης των βασικών μηχανισμών που διέπουν τις αρχαίες μάχες σε ιστορικό και όχι σε παιχνιδιστικό επίπεδο. Έγινε μεγάλη προσπάθεια να αποτυπωθούν σωστά παράμετροι, για τις οποίες μέχρι τώρα είχε δοθεί μικρή σημασία, όπως το πραγματικό μήκος μετώπου των μονάδων, οι σωστές αποστάσεις, το σωστό βεληνεκές των εκηβόλων όπλων, η διάρκεια μάχης, η καταμέτρηση των απωλειών κλπ. Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακό και αρχικά ξένισε πολλούς έμπειρους παίκτες, οι οποίοι είχαν συνηθίσει να φαντάζονται τις μονάδες σαν τετράπλευρα μεγάλου βάθους, ανεξάρτητα μεταξύ τους, τα οποία κινούνται με ανεξάρτητους σκοπούς, μακριά από την αρχαία πραγματικότητα. Αντί για αυτό, οι στρατοί παρατάσσονταν στο τραπέζι σε λεπτές φάλαγγες δίνοντας μία εικόνα πολύ κοντά στην πραγματική, οι αποστάσεις μεταξύ των μονάδων εκμηδενίστηκε όταν έγιναν φανερά τα καταστροφικά αποτελέσματα της διάρρηξης του μετώπου. Τα εκηβόλα όπλα αδυνατούσαν να βάλλουν σε αποστάσεις συνήθεις στους παίκτες, αλλά εντελώς μη ρεαλιστικές. Η ρεαλιστική κίνηση των μονάδων στο πεδίο της μάχης ανά μονάδα χρόνου φάνηκε στην αρχή υπερβολική, αλλά έπειτα απεδείχθη ότι η σημασία της στο πεδίο της μάχης οδήγησε τους παίκτες σε τακτικές “επικίνδυνα” κοντά στις πραγματικές. Επιτέλους οι ιππικές, οι ελαφριές και οι άτακτες δυνάμεις απέκτησαν τον ιστορικό τους ρόλο. Πλέον το ιππικό μπορούσε να κινηθεί σε τεράστιες αποστάσεις και η αναχαιτιστική δράση των φίλιων ιππικών απεδείχθη καταλυτική. Έγινε διαχωρισμός μεταξύ των εννοιών της εκ του σύνεγγυς μάχης και αυτής της των δοράτων επαφής, όπως σαφώς τις διαχωρίζει ο Λέοντας ο Σοφός στα Τακτικά του και ξάφνου οι ελάχιστες απώλειες του Αλεξάνδρου και της δόρατα και σάρισες φέρουσας φάλαγγας εν γένει, ξεχώρισαν από τις δυσανάλογα αιματηρές νίκες των Ρωμαϊκών λεγεώνων. Η χρήση του στοιχείου έναντι της μονάδος κατά τη διάρκεια της μάχης υπήρξε επίσης καταλυτική. Ανεξάρτητα του μεγέθους της μονάδος, το κάθε στοιχείο εξαρτάται από τα γειτονικά του και η χρήση και προστασία του πρέπει να γίνεται τόσο σε επίπεδο στοιχείου όσο και μονάδος. Ο αρχικός φόβος ότι ο τεράστιος αριθμός στοιχείων θα οδηγούσε κάθε γύρα μάχης σε μία κουραστική και ατελείωτη εναλλαγή ζαριών γρήγορα διαψεύστηκε καθώς οι παίκτες πολύ γρήγορα έμαθαν τον ομολογουμένως πολύ εύκολο υπολογισμό των παραμέτρων μάχης και ο συνολικός χρόνος παιχνιδιού δεν ξεπέρασε τις πέντε ώρες παρά μόνο για μάχες μεγέθους μεγαλύτερου από 100.000 άνδρες (Ραφία, Κάννες, Μαγνησία κλπ.)και για στρατούς ιδιαίτερα ποικίλους σε όπλα και τύπους. Υπήρξαν δε μάχες οι οποίες τελείωσαν σε λιγότερο από δύο μόλις ώρες! Επίσης, θεωρήθηκε πολύ σημαντικό στοιχείο ρεαλισμού και στρατηγικής χρήσης του συστήματος, ο πλήρης και ακριβής καθορισμός του αριθμού των στοιχείων σε επίπεδο άντρα! Τα στοιχεία αντιστοιχούσαν σε 1000, 600, 300 ακόμη και 234 άνδρες σε επίπεδο εκστρατειών και οι απώλειες μεταφέρονταν από μάχη σε μάχη. Μάχες κερδήθηκαν από τον ψυχολογικό αντίκτυπο που είχε η ανάπτυξη σε μικρό βάθος (αβαθής παράταξη) αριθμού θυρεοφόρων σε τάξη και χάθηκαν γιατί αβαθείς μονάδες ιππικού δεν άντεξαν στην πίεση βαθύτερων αντιπάλων. Το γεγονός ότι η παράταξη φάλαγγας ανδρών σε 10, 8 ή 4 στίχους αναπαρίσταται με ένα μόνο στοιχείο έφερε στη μάχη την αβεβαιότητα που ένοιωθε κάθε στρατηγός μπροστά στον αντίπαλο, αφού ο αριθμός των εχθρών είναι αδύνατο να υπολογιστεί επακριβώς με το μάτι. Τέλος, το σύστημα διοίκησης απομακρύνθηκε ακόμη περισσότερο της παιχνιδιστικής λογικής, αφού πέραν του βασικού σχεδίου μάχης, καμία απολύτως εντολή δεν είναι σίγουρο ότι θα ακολουθηθεί. Ο παίκτης έπαψε να αναπαριστά τον Αρχιστράτηγο της στρατιάς, αλλά το συνολικό σύστημα διοίκησης. Τέλος, οι υποχρεωτικές κινήσεις επεκτάθηκαν και πέραν της καταδίωξης και φυσικά της υπακοής σε εντολές, συμπεριλήφθησαν και άλλες όπως η ακολούθηση μίας υποχωρούσας δύναμης, η προσπάθεια τήρησης της συνοχής των γραμμών κ.α. Στο ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΝ συμπεριλαμβάνονται πολλά νέα στοιχεία στο χώρο της αναπαράστασης αρχαίων μαχών και δίνονται πολλά ιστορικά στοιχεία, ως παραδείγματα. Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότερες από εκατό μάχες που διεξήχθησαν στα πλαίσια των δοκιμών κατέληξαν σε εκπληκτικά ρεαλιστικά αποτελέσματα σε κάθε τομέα που ελέγχθηκε, όπως στη διάρκεια, το αποτέλεσμα την αποτελεσματικότητα των ιστορικών τακτικών και τεχνασμάτων και τις συνολικές απώλειες. Οποιαδήποτε παρατήρηση και καλοπροαίρετη κριτική είναι καλοδεχούμενη, είτε πρόκειται για τη βελτίωση του συστήματος σαν παιχνίδι είτε σαν ιστορική μελέτη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s